Doświadczyłeś błędu medycznego?

Do najczęstszych przykładów błędów medycznych należą: błędna lub spóźniona diagnoza, pozostawienie ciała obcego w polu operacyjnym, podanie niewłaściwego leku lub dawki, zakażenie szpitalne wskutek zaniedbań sanitarnych oraz powikłania po źle przeprowadzonym zabiegu. Zaliczamy tu również błędy okołoporodowe i nieprawidłowe leczenie prowadzące do pogorszenia stanu pacjenta. W każdym z tych przypadków kluczowe jest wykazanie, że postępowanie personelu było niezgodne z aktualną wiedzą medyczną. Nasz zespół analizuje dokumentację, aby ocenić, czy doszło do zawinionego błędu.

Aby mówić o odpowiedzialności za błąd medyczny, muszą wystąpić łącznie cztery przesłanki: zdarzenie (samo działanie lub zaniechanie niezgodne z wiedzą medyczną), szkoda po stronie pacjenta, związek przyczynowy między błędem a szkodą oraz wina personelu lub placówki. Brak choćby jednej z tych przesłanek zwykle wyklucza skuteczne dochodzenie roszczeń. Najtrudniejsze do wykazania bywają związek przyczynowy i wina, dlatego niezbędna jest opinia biegłego. Nasz zespół ocenia, czy w danej sprawie wszystkie przesłanki są spełnione.

Najczęstsze błędy w dokumentacji medycznej to braki we wpisach, nieczytelne lub niekompletne zapisy, brak zgody pacjenta na zabieg, rozbieżności między kartą a faktycznym przebiegiem leczenia oraz uzupełnianie dokumentacji po fakcie. Takie nieprawidłowości często same w sobie świadczą o zaniedbaniach placówki i wzmacniają pozycję pacjenta w sprawie. Rzetelna dokumentacja jest podstawowym dowodem przy ustalaniu, czy doszło do błędu medycznego. Nasz zespół wnikliwie analizuje dokumentację pod kątem takich uchybień.

Nie istnieje jedna stała kwota — wysokość świadczeń zależy od rozmiaru krzywdy, trwałości następstw, kosztów leczenia i rehabilitacji oraz wpływu błędu na dalsze życie pacjenta. Na łączną wartość roszczeń składa się odszkodowanie (szkoda majątkowa) oraz zadośćuczynienie (krzywda niemajątkowa), a czasem także renta.

Błędy medyczne dzieli się najczęściej na cztery rodzaje: diagnostyczny (błędne lub spóźnione rozpoznanie), terapeutyczny (niewłaściwe leczenie mimo prawidłowej diagnozy), techniczny (błąd w trakcie wykonywania zabiegu czy operacji) oraz organizacyjny (zaniedbania w funkcjonowaniu placówki, np. braki kadrowe lub sanitarne). Każdy z tych rodzajów może być podstawą roszczeń, jeśli prowadzi do szkody u pacjenta. Klasyfikacja błędu pomaga ustalić, kto ponosi odpowiedzialność. Nasz zespół określa typ błędu na etapie analizy dokumentacji.

Błąd medyczny udowadnia się przede wszystkim na podstawie kompletnej dokumentacji medycznej oraz opinii biegłego lekarza danej specjalności, który ocenia zgodność leczenia z aktualną wiedzą medyczną. Istotne są też zeznania świadków, wyniki badań oraz dokumentacja pozyskana ze szpitala czy placówki NFZ. Trzeba wykazać nie tylko sam błąd, ale i związek przyczynowy z powstałą szkodą oraz winę personelu. To najtrudniejszy etap całego postępowania. W procesie sąd zwykle powołuje biegłego - zaliczkę na biegłego pokrywa strona. W uzasadnionych przypadkach sąd może zwolnić Cię od obowiązku ponoszenia kosztów zaliczki.

Podstawą każdej sprawy jest kompletna dokumentacja medyczna: karty leczenia szpitalnego, wyniki badań, opisy zabiegów, karty informacyjne i historia choroby. Pacjent ma prawo wystąpić do szpitala lub przychodni z pisemnym wnioskiem o wydanie kopii dokumentacji — placówka ma obowiązek ją udostępnić. Warto zebrać także rachunki za leczenie i rehabilitację oraz dokumenty potwierdzające utracone dochody. Pomagamy przygotować wnioski o dokumentację i wskazujemy, jakie dowody są potrzebne do dochodzenia roszczeń.

Odpowiedzialność zależy od formy zatrudnienia i okoliczności sprawy. Gdy lekarz działa w ramach szpitala lub przychodni, roszczenia kieruje się zwykle przeciwko placówce, która odpowiada za personel oraz organizację leczenia. Lekarz prowadzący prywatną praktykę odpowiada osobiście, najczęściej z własnego ubezpieczenia OC. Często odpowiedzialność może obciążać kilka podmiotów jednocześnie. Nasz zespół ustala właściwego adresata roszczeń, aby skierować sprawę przeciw temu, kto faktycznie ponosi odpowiedzialność.

Tak — od 2023 roku działa Fundusz Kompensacyjny Zdarzeń Medycznych przy Rzeczniku Praw Pacjenta, który umożliwia uzyskanie świadczenia bez procesu sądowego. Pacjent nie musi udowadniać winy konkretnej osoby — wystarczy wykazać zdarzenie medyczne i jego skutki. To rozwiązanie szczególnie korzystne, gdy zależy nam na uniknięciu długiego procesu. Pomagamy ocenić, czy w danej sprawie korzystniejsza będzie droga polubowna, czy klasyczne postępowanie cywilne.

Postępowanie sądowe trwa zwykle ok. 2 lata, a z apelacją dłużej.

Co do zasady roszczenia przedawniają się po 3 latach, ale każda sprawa wymaga odrębnej analizy.

Odszkodowanie pokrywa szkodę majątkową — czyli wymierne, policzalne straty, takie jak koszty leczenia, leków, rehabilitacji, dojazdów oraz utracone dochody. Zadośćuczynienie natomiast jest świadczeniem za krzywdę niemajątkową: ból, cierpienie, pogorszenie jakości życia i następstwa psychiczne błędu. Oba świadczenia można dochodzić jednocześnie, a w niektórych sprawach dochodzi do nich także renta na zwiększone potrzeby.